Na afloop is er een gesprek/discussie over auteursrecht en muziekcultuur. Hierbij zal ik Paul Keller (Creative Commons Nederland) vervangen als moderator. Verdere deelnemers aan dit gesprek zijn Pitto (DJ, winnaar Grote Prijs van Nederland in de categorie dance), Joost Gerritsen (De Gier | Stam & Advocaten) en Mirko Tobias Schaefer (faculteit Geesteswetenschappen UU). Meer info is hier te vinden: http://www.xpertcmkb.nl/?p=1527

De toename van nieuwe (technologische) mogelijkheden creëert een spanningsveld tussen dat wat mogelijk is, en dat wat gewenst is. De verhouding tussen mens-machine en mensen onderling verandert onder invloed van deze mogelijkheden en biedt daarbij kansen, maar ook gevaren voor zowel het individu alsmede de samenleving in zijn geheel. Vrijheden en rechten – waar generaties voor hebben gestreden – staan op gespannen voet met de ongelooflijke hoeveelheid mogelijkheden om technologie in te zetten bij het verzamelen van de meest intieme details ten behoeve van de bestrijding van criminaliteit en terrorisme. Ongeacht effectiviteit of bijwerkingen.

De balans neigt steeds meer door te slaan richting een samenleving waarin de wens tot volledig controle, orde en (schijn) veiligheid centraal staat ongeacht ethische, principiële en feitelijke bezwaren. Het wordt hoog tijd dat de balans wordt hersteld en de afbraak van burgerrechten een halt wordt toegeroepen.

Bovenstaande citaat is vrijwel letterlijk overgenomen uit een tekst die ik schreef toen ik nog betrokken was bij Vrijbit als basis voor de statuten. Inmiddels ben ik niet meer betrokken bij Vrijbit zoals hier al eerder was te lezen. Een illusie armer en een ervaring rijker. Dit heeft mij er echter niet van weerhouden om met beperkte hand en span diensten, zij die onze burgerrechten trachten te waarborgen zoveel mogelijk te ondersteunen. Ik lijk (gelukkig!) niet de enige te zijn.

Sinds enkele maanden constateer ik dat burgerrechten, zoals het recht op privacy, serieuzer (eindelijk!) lijken te worden genomen. Dit baseer ik op het feit dat er steeds meer clubjes en organisaties van zich laten horen die zich uitspreken tegen de afbraak van burgerrechten door de overheid. Naast Vrijbit, is Bits of Freedom weer terug van weggeweest, en is er zelfs vanuit het Humanistisch Verbond een Platform Burgerrechten opgezet.

Uit het niets kwam daar vandaag een nieuwe club mensen bij genaamd 2 plus 2 makes 4, met een in mijn optiek briljante, controversiële actie die hopelijk inmiddels al veel stof doet opwaaien. Deze actie ‘Het Nieuwe Rijk‘ waarbij ze een folder hebben gemaakt die op het eerste gezicht in zowel tekst als beeld gelijkenis vertoont met de Rijksoverheid propaganda (pdf), beschrijft hoe de burger kosteloos het Burger Surveillance Service Nummer op de linker arm kan laten tatoeëren. Er wordt uitgelegd hoe men een tatoeage kan laten plaatsen, wat de voorwaarden hiervoor zijn en de voordelen van het hebben van je BSN als tatoeage.

Oftwel een geslaagde intelligentie parodie op de Rijksoverheid propaganda die stof tot nadenken biedt.

De reacties in de media geven aan dat er blijkbaar mensen zijn voor wie deze persiflage inmiddels de realiteit zo dicht benaderd, dat zij het niet kunnen onderscheiden van de regulier Rijksoverheid propaganda. Treurig en beangstigend. De Rijksoverheid is ‘not amused’ en staatssecretaris Ank Bijleveld (Binnenlandse Zaken) heeft aangegeven dat ze aangifte tegen de makers van de folder zal doen. Welke wet(ten) de makers van de folder hebben overtreden is niet duidelijk. Zal dit de derde (1e en 2e) keer worden dat de regering overtrokken, krampachtig, en vooral ook autoritair optreedt tegen een kunst uiting?

Mijns inziens een succesvolle goed uitgevoerde actie die hopelijk leidt tot een maatschappij brede discussie omtrent burgerrechten, maar vooral ook tot daden van onze gekozen volksvertegenwoordigers in het waarborgen en herstellen van onze burgerrechten!

Des te meer data er verzameld wordt, des te groter de kans dat die data (deels) in verkeerde handen kan komen of dat hier fouten mee worden gemaakt (denk bijvoorbeeld aan fout-positief of fout-negatief of simpelweg een tikfoutje). Om over het (mis)gebruik van de data voor andere (toekomstige) doeleinden nog maar niet te spreken. Het oude spreekwoord ‘wie wat bewaart, heeft wat‘ krijgt zo een wrange bijsmaak.

Het nieuwe paspoort met daarin de vingerafdrukken van de bijbehorende persoon, de ov-chipkaart met de opslag van het reisverkeer, de opslag van telefoon en data verkeersgegevens en het te verwachten electronisch patienten dossier (EPD) zullen tezamen met de onbedwingbare lust tot het verzamelen van gevoelige informatie door het bedrijfsleven een steeds grotere aantrekkingskracht op criminelen gaan uitoefenen, omdat het misbruik van dit soort gegevens steeds makkelijker en dus economisch interessanter wordt.

Privacy en daarmee het zelf kunnen bepalen wie toegang krijgt tot mijn gegevens zal dus steeds belangrijker worden tegen identiteitsfraude, maar gezien deze lijst is onze overheid op dit moment vooral bezig met maatregelen die privacy ondermijnt, de democratie en de bijbehorende vrijheden inperkt en de (goed georganiseerde) criminelen een steeds mooiere toekomst beloofd. Voorlopig hoeven we dus niet te rekenen op onze overheid.

Wellicht een goed idee om deze materie nogmaals te overdenken ten tijde van verkiezingen wanneer er weer om onze stem wordt gevraagd? Tot die tijd raad ik iedereen aan om organisaties zoals Vrijbit (ik was betrokken bij de oprichting van Vrijbit) of Bits of Freedom (ik ben betrokken bij het opzetten van de nieuwe Bof website) te ondersteunen in het tegen gaan van deze data verzamelingsdrift!

(foto: privacy door rpongsaj gelicenseerd onder een Creative Commons Naamsvermelding licentie)

RiP: A remix manifesto is a documentary film about copyright and remix culture.

So I went to their download website and went looking for a dowload option. Instead I got this message:

I interpreted this message as: the people inside the gated community may download a documentary on remixing and download culture and for those outside you may jump through some more hoops before you will be able to watch the same film streaming. As you might understand I am confused and even insulted by this difference in treatment. Why treat your audience outside (in this case the US) differently from those inside the US? Especially when the subject of the documentary is about remix and download culture. A global culture. Not just a North-American culture. What are the arguments that support this difference in treatment?

Update: Huh? Found this snippet in Brett Gaylor’s bio on the ‘global’ website, which makes the difference in treatment of the audience even weirder:

He is also the web producer of the Homeless Nation.org, a web project dedicated to bridging the digital divide – allowing everyone to participate in online culture.

(emphasis is mine)

Update2: You can find the documentary also here in case you’re not willing to be treated differently from our North-American friends. Yes, controlling downloads based on geography is a failure.

Update3: Brett Gaylor (as far as I can tell it is genuine) responded in the comments and I have responded on his comment.

Update4: Brett’s email bounched. Brett, if you’re reading this I tried to email you at your first name at opensourcecinema dot org and it did not work.

Als auteur van het stuk ‘Burgers moeten afname van privacy een halt toeroepen’ valt het me op dat de wijze waarop de heer van der Staaij reageert op het voornemen van de overheid om van iedereen in Nederland vingerafdrukken af te nemen weinig concreet is en vooral berustend van toon lijkt te zijn.

De heer van der Staaij lijkt er volledig aan voorbij te gaan of de voorgestelde maatregelen effectief (kunnen) zijn.

Afgelopen februari toonde de SBS-journalist Alberto Stegeman nog aan dat de beveiliging van Schiphol gemakkelijk te omzeilen was. Ondanks alle maatregelen om passagiers te screenen en vloeistoffen te verbieden lukte het Stegeman om als Schiphol-medewerker een nepbom aan boord te krijgen van een passagiersvliegtuig. Had dit voorkomen kunnen worden als er van iedereen in Nederland vingerafdrukken opgeslagen waren? Ik betwijfel het.

In de discussies omtrent het nemen van maatregelen -die inbreuk maken op de persoonlijk levenssfeer- ontbreekt het continue aan heldere onderbouwingen van de noodzaak en de effectiviteit van de te nemen maatregelen. Zijn onze politic dan zo verblind door een utopische drang naar absolute veiligheid en orde dat zij geen kritische vragen meer kunnen stellen?

Vragen zoals: Waarom zijn deze maatregelen nodig? Waarom kunnen eerder maatregelen (wetten) dit niet ondervangen? Wat is het doel van de maatregelen? Wat gebeurt er als dit doel is bereikt? Wat gebeurt er als dit doel niet is bereikt? Hoe kan bepaald worden of een maatregel effectief is? Welke bijwerkingen heeft de te nemen maatregel? Zijn deze bijwerkingen acceptabel? Hoe wordt er omgegaan met ‘vals alarm’? Etc etc.

Stel nu dat -ondanks alle bezwaren- van elke Nederlander de vingerafdrukken worden opgeslagen. Volgens de heer van der Staaij zouden er dan waarborgen moeten zijn dat deze gegevens niet gekoppeld mogen zijn. Welke waarborgen dat zijn of hoe deze waarborgen wordt in het midden gelaten. Het blijft bij vage uitlatingen zoals ‘stevig beveiligen’ en ‘gegevens spreiden over verschillende overheidsinstanties’. Volgens de heer van der Staaij zou dit voldoende moeten zijn. Ik betwijfel het ten sterkste.

Als er een ding is wat onze overheid heeft aangetoond dan is het wel een totaal gebrek aan kunde op dit gebied. Ik vraag me dan ook af welke overheid de heer van der Staaij voor ogen heeft. Is dat diezelfde overheid waarvan de stemcomputers onvoldoende beveiligd waren? Is dat diezelfde overheid waarvan de ov-chipkaart gekraakt werd? Is dat diezelfde overheid waarvan Defensie medewerkers onbeveiligde USB sticks kwijtraakte? Is dat diezelfde overheid die meerdere malen is gewezen op slecht beveiligde paspoorten?

Ik vraag me wederom af waarom wij als Nederlandse burgers de voorgenomen maatregelen klakkeloos lijken te accepteren. Vraag u zelf eens af: Vertrouwt u de overheid uw gegevens toe?

Bjorn Wijers

ps: Over de SGP heb ik ooit ook nog eens wat meer geschreven zie ‘Dutch extreme christian party loses government allowance ‘

I sincerely hope Lessig will go for Congress.

I suggest all Americans able to make this happen to have a good look at his ideas. Lessig is just what the USA and all of us striving towards copyright reform and a more balanced world could use. I wish we all could have more politicians of the stature of Lawrence Lessig. The world needs more knowledgeable people in influential positions.

photo: avlxyz on Flickr licensed under CC-BY-SA

“I despise Facebook. This enormously successful American business describes itself as “a social utility that connects you with the people around you”. But hang on. Why on God’s earth would I need a computer to connect with the people around me? Why should my relationships be mediated through the imagination of a bunch of supergeeks in California? What was wrong with the pub?”

Read the full article by Tom Hodgkinson at The Guardian, but as an exercise fill in any social network you know of instead of Facebook…..

The recording industry knows it (EMI, Warner) . The public knows it (British Digital music survey 2007 (PDF) , see attitude towards DRM on page 84). So why bother?

Nonetheless she is proposing that the EU should enable a framework for interoperable DRM. This seems a silly idea to me. DRM and interoperability is like water and oil. It doesn’t mix and it’s a lousy tasteless cocktail as well. Not too mention a technological farce.

Drm is not the way to enable new markets nor does it promote innovative ideas. Innovation starts with openess and freedom. Business models built upon control and monopolies are and were a stupid idea to begin with. It’s time for these 19th century companies to face the music: innovate in a 21st century style or perish.

Please stop this ignorant, silly and plain stupid idea. I’d to say it again: DRM is dead! Get over it.

Sign the open letter to Viviane Redding and stop DRM.

I discuss the project between Creative Commons Netherlands and the Dutch music rights organisation Buma/Stemra (see this Dutch article on Simuze ) and why I think that this experiment has failed. I’ve ended the article with some open questions about what openess means in relation to music if we compare it to for instance open source versus free software.

Check out the whole (about 400 words) article at Livre!