De vertaling is hier (update 2011/02/11: In de oude zip miste het *.po bestand) te downloaden.

Installatie:

1. Gedownload zip bestand uitpakken.
2. Bestanden in Limit Login Attempts directory plaatsen
3. WordPress op Nederlands als taal instellen

ps: Ik heb Johan inmiddels ook op de hoogte gesteld van de Nederlandse vertaling en ik hoop dat de vertaling zo spoedig mogelijk toegevoegd wordt aan de plugin zelf zodat je deze vertaling niet meer extra hoeft te downloaden.

De toename van nieuwe (technologische) mogelijkheden creëert een spanningsveld tussen dat wat mogelijk is, en dat wat gewenst is. De verhouding tussen mens-machine en mensen onderling verandert onder invloed van deze mogelijkheden en biedt daarbij kansen, maar ook gevaren voor zowel het individu alsmede de samenleving in zijn geheel. Vrijheden en rechten – waar generaties voor hebben gestreden – staan op gespannen voet met de ongelooflijke hoeveelheid mogelijkheden om technologie in te zetten bij het verzamelen van de meest intieme details ten behoeve van de bestrijding van criminaliteit en terrorisme. Ongeacht effectiviteit of bijwerkingen.

De balans neigt steeds meer door te slaan richting een samenleving waarin de wens tot volledig controle, orde en (schijn) veiligheid centraal staat ongeacht ethische, principiële en feitelijke bezwaren. Het wordt hoog tijd dat de balans wordt hersteld en de afbraak van burgerrechten een halt wordt toegeroepen.

Bovenstaande citaat is vrijwel letterlijk overgenomen uit een tekst die ik schreef toen ik nog betrokken was bij Vrijbit als basis voor de statuten. Inmiddels ben ik niet meer betrokken bij Vrijbit zoals hier al eerder was te lezen. Een illusie armer en een ervaring rijker. Dit heeft mij er echter niet van weerhouden om met beperkte hand en span diensten, zij die onze burgerrechten trachten te waarborgen zoveel mogelijk te ondersteunen. Ik lijk (gelukkig!) niet de enige te zijn.

Sinds enkele maanden constateer ik dat burgerrechten, zoals het recht op privacy, serieuzer (eindelijk!) lijken te worden genomen. Dit baseer ik op het feit dat er steeds meer clubjes en organisaties van zich laten horen die zich uitspreken tegen de afbraak van burgerrechten door de overheid. Naast Vrijbit, is Bits of Freedom weer terug van weggeweest, en is er zelfs vanuit het Humanistisch Verbond een Platform Burgerrechten opgezet.

Uit het niets kwam daar vandaag een nieuwe club mensen bij genaamd 2 plus 2 makes 4, met een in mijn optiek briljante, controversiële actie die hopelijk inmiddels al veel stof doet opwaaien. Deze actie ‘Het Nieuwe Rijk‘ waarbij ze een folder hebben gemaakt die op het eerste gezicht in zowel tekst als beeld gelijkenis vertoont met de Rijksoverheid propaganda (pdf), beschrijft hoe de burger kosteloos het Burger Surveillance Service Nummer op de linker arm kan laten tatoeëren. Er wordt uitgelegd hoe men een tatoeage kan laten plaatsen, wat de voorwaarden hiervoor zijn en de voordelen van het hebben van je BSN als tatoeage.

Oftwel een geslaagde intelligentie parodie op de Rijksoverheid propaganda die stof tot nadenken biedt.

De reacties in de media geven aan dat er blijkbaar mensen zijn voor wie deze persiflage inmiddels de realiteit zo dicht benaderd, dat zij het niet kunnen onderscheiden van de regulier Rijksoverheid propaganda. Treurig en beangstigend. De Rijksoverheid is ‘not amused’ en staatssecretaris Ank Bijleveld (Binnenlandse Zaken) heeft aangegeven dat ze aangifte tegen de makers van de folder zal doen. Welke wet(ten) de makers van de folder hebben overtreden is niet duidelijk. Zal dit de derde (1e en 2e) keer worden dat de regering overtrokken, krampachtig, en vooral ook autoritair optreedt tegen een kunst uiting?

Mijns inziens een succesvolle goed uitgevoerde actie die hopelijk leidt tot een maatschappij brede discussie omtrent burgerrechten, maar vooral ook tot daden van onze gekozen volksvertegenwoordigers in het waarborgen en herstellen van onze burgerrechten!

Des te meer data er verzameld wordt, des te groter de kans dat die data (deels) in verkeerde handen kan komen of dat hier fouten mee worden gemaakt (denk bijvoorbeeld aan fout-positief of fout-negatief of simpelweg een tikfoutje). Om over het (mis)gebruik van de data voor andere (toekomstige) doeleinden nog maar niet te spreken. Het oude spreekwoord ‘wie wat bewaart, heeft wat‘ krijgt zo een wrange bijsmaak.

Het nieuwe paspoort met daarin de vingerafdrukken van de bijbehorende persoon, de ov-chipkaart met de opslag van het reisverkeer, de opslag van telefoon en data verkeersgegevens en het te verwachten electronisch patienten dossier (EPD) zullen tezamen met de onbedwingbare lust tot het verzamelen van gevoelige informatie door het bedrijfsleven een steeds grotere aantrekkingskracht op criminelen gaan uitoefenen, omdat het misbruik van dit soort gegevens steeds makkelijker en dus economisch interessanter wordt.

Privacy en daarmee het zelf kunnen bepalen wie toegang krijgt tot mijn gegevens zal dus steeds belangrijker worden tegen identiteitsfraude, maar gezien deze lijst is onze overheid op dit moment vooral bezig met maatregelen die privacy ondermijnt, de democratie en de bijbehorende vrijheden inperkt en de (goed georganiseerde) criminelen een steeds mooiere toekomst beloofd. Voorlopig hoeven we dus niet te rekenen op onze overheid.

Wellicht een goed idee om deze materie nogmaals te overdenken ten tijde van verkiezingen wanneer er weer om onze stem wordt gevraagd? Tot die tijd raad ik iedereen aan om organisaties zoals Vrijbit (ik was betrokken bij de oprichting van Vrijbit) of Bits of Freedom (ik ben betrokken bij het opzetten van de nieuwe Bof website) te ondersteunen in het tegen gaan van deze data verzamelingsdrift!

(foto: privacy door rpongsaj gelicenseerd onder een Creative Commons Naamsvermelding licentie)

(bron illustratie: nicolasnova gelicenseerd onder cc-by op Flickr)

Beste KPN Hotspot / Horeca van Nederland

Internet in een cafe is hartstikke handig. Tenminste als het werkt. Voorheen had ik weinig problemen met KPN hotspots of wifi in een cafe, maar tegenwoordig is het eerder regel dan uitzondering dat de verbinding er om de haverklap uit valt. Niet heel handig als je ruim 3 uur tussen je afspraken hebt zitten en je even wat werk wilt (=moet) verzetten. Helaas heb ik daar veelal Internet bij nodig. Hierbij dus een verzoekje aan zowel KPN Hotspot alsmede de horeca bedrijven in Nederland om de internet verbindingen te verbeteren. Zorgen jullie voor goede Internet verbindingen en koffie dan kom ik graag langs. Lekkere vegatarische broodjes of soep zijn een pre, want dan lunch ik graag ook nog even bij jullie. Jullie blij, ik blij!

Met vriendelijke groet,
Bjorn Wijers

ps: Ik maak ook gebruik van mijn telefoon icm laptop voor Internet, maar dat is zo traag dat ik bijna zelf de modemgeluidjes wil gaan maken tijdens het wachten op verbinding. Dat is dus echt een nood oplossing.

Hallo Jan,

Bedankt voor je reactie. Excuses voor mijn late reactie.

Je vraagt:

“Waarom zou mijn pragmatische keuze in dit opzicht de geloofwaardigheid van het boek aantasten? Heb je het al gelezen? “

Nee, ik heb het boek (nog) niet gelezen, maar ik zal proberen mijn eerste reactie te verhelderen, daarbij wil ik graag opmerken dat het niet mijn intentie is of was om je persoonlijk aan te vallen.

Uiteraard staat het je geheel vrij om welke vorm of licentie voor je eigen werk te kiezen. Daar heeft niemand iets mee te maken. Ik zeg dit, omdat ik de impressie kreeg dat je ietwat gepikeerd leek te reageren op mijn eerste reactie. MAAR als je schrijft over open source en open standaarden dan mag ik wellicht wat verbaasd zijn over de uitspraken die je doet naar aanleiding van een vraag omtrent het beschikbaar stellen van je werk. Deze uitspraken leden er toe dat ik je geloofwaardigheid in twijfel trok. Het gaat dus niet alleen om de keuze voor het reguliere auteursrecht, maar vooral om de uitspraken die je doet om deze keuze te beargumenteren. Je geloofwaardigheid in twijfel trekken is wellicht wat te hard, daarom zal ik trachten mijn eerste reactie te verhelderen.

Je lijkt het uitbrengen van je werk onder onder een minder restrictieve licentie dan het algemeen geldende auteursrecht gelijk te stellen aan het gratis beschikbaar stellen van je werk. Daarbij geef je de impressie dat deze keuze voor een vrijere licentie in plaats van gebruik te maken van het reguliere auteursrecht een binaire keuze is: het is of geld verdienen of een vrije licentie hanteren

“[...] Het in de markt zetten van een boek kost geld (eindredactie, ontwerp, opmaak). Die kosten moeten met relatief kleine oplagen worden terugverdiend. [...] “

“[...] waarbij de kosten voor eigen rekening komen. [...] “

“[...] Bij uitgevers staan de CC-licenties op de agenda en het zal dan ook een kwestie van tijd zijn voordat we in Nederland boeken vrij kunnen geven onder die licenties. Omgekeerd is er wel wat werk te doen bij potentiële lezers, zelfs geïnteresseerde lezers, die blijven steken bij het ‘ha, gratis!’. Ook bij CC-licenties is het noodzakelijk dat lezers kopers worden.[...]”

Het vrijgeven van je werk onder minder restricties dan het regulier auteursrecht betekent niet dat je dat werk ook gratis ter beschikking dient te stellen. Het betekent ook niet dat je het werk op je website als een ODF of PDF bestand dient te plaatsen. Of jij een PDF bestand op je website plaatst is dus niet relevant. Wat wel van belang is, is dat je het juridisch mogelijk maakt dat dit kan en gezien je opmerking:

“Overall gaf voor mij de doorslag dat op deze manier de bibliotheek van Nederlandstalige boeken over open source en open standaarden groeit en een plaats krijgt in de reguliere boekhandels, waardoor mensen die niet direct met het thema te maken hebben er wel tegen aan kunnen lopen.”

wil je juist dat meer mensen in aanraking komen met je werk en zou je derden de mogelijkheid kunnen bieden jouw boek verder te mogen verspreiden. Echter jouw huidige keuze beperkt dit nu juist.

Stel dat jouw keuze was gevallen op een minder restrictieve licentie die anderen ‘slechts’ de mogelijkheid biedt om je werk te mogen verspreiden c.q. te delen. Zoals de meest restrictieve Creative Commons licentie, namelijk de CC-BY-NC-ND. Een combinatie van je werk licenseren onder bijvoorbeeld deze licentie tezamen met het uitbrengen bij een uitgeverij is daarbij goed mogelijk en mijns inziens een perfecte match voor jouw doel. De uitgeverij hoeft niet (onnodig) bang te zijn voor commercieel gebruik, je maakt gebruik van licenties met een soortgelijke achterliggende gedachte als de materie waarover je schrijft en je bereikt ook nog eens veel meer mensen dan alleen de potentiele kopers in de boekhandel, want derden mogen je werk voor niet-commerciele doeleinden verspreiden en delen. Je zou dus kunnen stellen dat een licentie die minder restrictief is dan het reguliere auteursrecht meer waarde aan je werkt toekent dan sec het auteursrecht.

Zoals je terecht opmerkt doet Lawrence Lessig, na eerst zijn boeken onder het reguliere auteursrecht uit te brengen dit nu ook. Het heeft dus zelfs de oprichter van Creative Commons enige tijd gekost om tot inzicht te komen dat het licenseren van een werk onder een minder restrictieve licentie dan het auteursrecht commerciele verkoop niet uitsluit! Ook andere mensen zoals Frans Nauta of David Bollier brengen hun werk uit bij een uitgever en licenseren het onder minder restrictieve voorwaarden dan het reguliere auteursrecht. De licentie is dus geen belemmering om het werk ook commercieel te verkopen, je breidt slechts je markt uit met nieuwe lezers en potentiele kopers.

Je opmerking met betrekking tot dat lezer die blijven steken bij het ‘ha gratis’ zoals je dat noemt is wellicht deels een verklaring waarom je niet voor minder restricties hebt gekozen. Je lijkt in die uitspraak dezelfde retoriek te hanteren als de muziekindustrie hanteert tegen het downloaden. Elke download zou namelijk 1 op 1 gelijkstaan aan een gemiste verkoop. Dit is feitelijk onjuist en is inmiddels meerdere malen weerlegd in diverse onderzoeken (zie bijvoorbeeld dit onderzoek).

Wat betreft het boek van Holland Open. Ik geef daarbij aan dat ik het jammer vind dat er dus niks anders mee gedaan mag worden dan het gratis verspreiden. Dat je mijn argumentatie daaromtrent niet onderschrijft is prima, maar je klinkt nogal verongelijkt en doet eerder vermoeden dat je boos of verontwaardigd bent over mijn reactie dan dat je het inhoudelijk oneens bent over mijn argumentatie.:

“Het punt over het lesboek van Holland Open geeft ook weer aan dat het dus feitelijk nooit genoeg is.”

Je lijkt dus niet te begrijpen waarom een CC-BY-NC-ND licentie onzinnig is voor het onderwijs. Daarom zal ik hier ook nog even verder op in willen gaan. Voor een club die Holland Open heet en zich profileert als:

“Ons doel is belangenbehartiging en het stimuleren van initiatieven in de domeinen: Open Standaarden, Open Source Software & Open Content “

is het nogal vreemd om de meest restrictieve licentie te kiezen. Dat is mijns inziens niet alleen onzinnig en onlogisch voor gebruik in het onderwijs, daar het onderwijs een speciale positie inneemt in de Auteurswet waarbij je je kan afvragen in hoeverre deze meest restrictieve Creative Commons licentie uberhaupt steekhoudend is, maar ook nog eens het ‘verkeerde’ voorbeeld geven. Je zou van een dergelijke organisatie namelijke verwachten voor zoveel mogelijk openheid te gaan.

Echter, het gaat er niet om of iets ‘genoeg’ is, het gaat erom wat de feitelijk toegevoegde waarde van een licentie is.

In het geval van Holland Open kun je afvragen wat de toegevoegde waarde van de licentie is en zou je kunnen stellen dat het als PR voor de minder ingewijden wordt ingezet en dus geen meerwaarde biedt voor het onderwijs.

Tenslotte, door je argumentatie en uitspraken ter onderbouwing van je keuze voor het reguliere auteursrecht trok ik je geloofwaardigheid in twijfel, maar dat was een te harde en te snel getrokken conclusie. De materie is tenslotte nog vrij vers en onontgonnen en ook ik heb hiermee geworsteld, zoals je nog kan zien aan de Creative Commons licentie die ik voor mijn blog had gekozen en inmiddels is gewijzigd naar de licentie die mijns inziens nu beter bij mij past, namelijk CC-BY. Dank voor de terechte opmerking daarover. Daarom nog deze reactie en wellicht is het iets wat kan bijdragen aan de keuze van je gereedschappen in je werk als auteur.

Ps: Wat betreft het jaarboek heb je helemaal gelijk. Ik zal tzt contact opnemen met Hans Sleurink.

Een van de projecten waar ik de afgelopen tijd (inmiddels al ruim een jaar) mee bezig ben geweest is de Beeld en Geluid wiki:

De wiki beoogt kennis over de collectie van Beeld en Geluid te ontsluiten. Centraal staan films, radioprogramma’s en televisieproducties die in het kader van Beelden voor de toekomst gedigitaliseerd worden.

Op deze wiki staan biografieën van personen. Naast allerlei gegevens over de persoon is er een overzicht van het oeuvre én een beschrijving van programma’s waarin een persoon te gast was of onderwerp van gesprek. Op de wiki staan ook producties beschreven, zoveel mogelijk de makers genoemd en zijn producties ingedeeld in genre en op decennium. Aan de hand van veel verschillende onderwerpen wordt de context van film, radio en televisie beschreven.

Mijn werkzaamheden in dit project varieren van het aanpassen of ontwikkelen van de vormgeving en extensies tot het updaten en ondersteunen van het redactie team. Inmiddels zijn er meer dan 2500 (dit is uitgezonderd overleg pagina’s pagina’s, doorverwijzingen etc) aangemaakt en hebben bijna 650 mensen zich als gebruiker aangemeld. Heel netjes voor een website die pas zeer recent onder de aandacht wordt gebracht.

Persoonlijk vind ik het daarnaast fantastisch dat de inhoud van deze wiki is gelicenseerd onder de Creative Commons Naamsvermelding-GelijkDelen licentie, waardoor ook anderen gebruik kunnen gaan maken van de informatie van deze wiki.

Zie ook de promo op YouTube hieronder:

Vanaf heden ben ik dus niet meer betrokken bij het bestuur van Vrijbit noch volksopstand2008. Ik blijf uiteraard mij inzetten voor het behoud van burgerrechten zoals het recht op privacy, echter op mijn eigen manier en in mijn eigen tempo.

Ik wens het blijvende bestuur veel succes en wijsheid toe in het opzetten en organiseren van zowel Volksopstand2008 alsmede de vereniging Vrijbit.

Je kan het gehele stuk hier lezen of hier op mijn eigen blog.

Steeds vaker is de software die je gebruikt een onderdeel van je browser. Webapplicaties zoals bijvoorbeeld Google’s Gmail of Google Docs vervangen voor steeds meer mensen en organisaties de bekende desktop applicaties.

Het heeft natuurlijk ook wel wat: er hoeft geen software te worden geïnstalleerd of te worden onderhouden, samenwerken gaat makkelijker en zelfs backups zijn geregeld door die vriendelijke externe partij die vaak nog de dienst geheel gratis ter beschikking stelt. Deze terugkeer naar de mainframes van de vorige eeuw -waarbij sterk gecentraliseerde systemen de toegang boden tot data en software- onder de noemer Web 2.0 roept vele vragen op rondom gebruikers autonomie, auteursrecht, privacy, veiligheid en (software) vrijheid.

Inmiddels zijn er enkele initiatieven¹ ontstaan die zich met deze vragen bezighouden.

Zoals de groep autonomo.us met leden zoals Mike Linksvayer (Creative Commons) en Benjamin Mako Hill (MIT/FSF) die Free Software en Free Data als uitgangspunt nemen voor het behouden van de vrijheid van de gebruikers. Op 16 maart 2008 kwamen zij bijeen naar aanleiding van deze toename in ‘software als dienst’ -zoals web 2.0 ook omschreven kan worden- om de impact daarvan te bespreken op free/open source software, de vrijheid van gebruikers en hoe de de ontwikkelaars van deze diensten hier een positieve of negatieve rol in kunnen spelen.

Uit deze bijeenkomst is de declaratie van Franklin Street voortgekomen waarin autonomo.us suggesties doet voor zowel ontwikkelaars van software diensten, aanbieders van software diensten en gebruikers.

Het is eigenlijk vreemd dat er nog niet eerder een soortgelijk intiatief vanuit de Free Software gemeenschap is voortgekomen. De toename van software als dienst is namelijk, een van de weinige onderdelen waar binnen het ‘voor-wat-hoort-wat’ principe van de GPL licentie (bewust) geen rekening mee is gehouden. Dit staat bekend als de ‘software as a service loophole’ (SaaS). De broncode van software gelicenseerd onder een GPL licentie dient tezamen met de software te worden verspreid. Dit geldt echter alleen als de software verder wordt distribueert. Het aanbieden van die software als dienst is geen distributie en dus hoeft de broncode niet te worden vrijgegeven. Dit maakt het dus mogelijk om onder het ‘virale’ aspect van de GPL uit te komen. Het is dus niet helemaal onverwacht dat juist vanuit deze hoek met een kritisch blik naar de vele webapplicaties wordt gekeken en de suggestie wordt gedaan om gebruik te maken van de tot op heden nog niet zo populaire GNU Affero General Public License (GPL). Deze laatste licentie tracht het ‘software as a service’ gat te dichten, door de verplichting op te nemen dat de broncode beschikbaar dient te zijn ook al wordt de software ‘slechts’ via een netwerk gebruikt.

Maar wat is nu het belang van vrije, open source software in de context van software als dienst?

De suggesties die door de mensen van autonomo.us worden voorgesteld bevatten tussen de regels door het antwoord op deze vraag en beantwoorden tevens een deel van de eerder opgeworpen vragen rondom privacy, veiligheid, autonomie en vrijheid.

Ontwikkelaars zouden gebruik moeten maken van de GNU Affero GPL licentie om hun software te licenseren, zodat gebruikers de mogelijkheid hebben om de broncode te onderzoeken of om hun eigen dienst op te zetten. Op deze manier kunnen gebruikers bijvoorbeeld vaststellen of de software veilig is of een dienst zelfstandig opzetten en besturen. De software en data opslag zou decentraal en gedistribueerd opgezet moeten worden om daarmee controle terug te geven aan de gebruikers.

Aanbieders van software als dienst zouden vrije software moeten inzetten en wijzigingen moeten delen met de gemeenschap. Gebruikers dienen eigen data en creaties in zowel in juridisch als in technisch opzicht makkelijk mee kunnen nemen en buiten een specifieke dienst kunnen blijven gebruiken. Op deze manier behoudt de gebruiker zijn vrijheid en autonomie en is niet afhankelijk van slechts een specifieke partij. Daarnaast zou data welke toegankelijk is voor alle gebruikers onder onder de voorwaarden van ‘Free Cultural Works‘ of ‘Open Knowledge‘ moeten worden vrijgegeven.

Of deze suggesties ook daadwerkelijk ter harte worden genomen valt nog maar te bezien, maar dat het tijd is voor een discussie omtrent software als een dienst (web 2.0) en vrije open source software mag duidelijk zijn. Een aanzet hiervoor is in ieder geval gedaan door de heren van autonomo.us met hun declaratie en eerste voorbeeld is er ook al: Identi.ca, een sterk in populariteit groeiende vrije, open source microblogging applicatie a la Twitter.

De Creative Commons Naamsvermelding 3.0 Nederland Licentie is van toepassing op dit werk. Het voldoet om de als naamsvermelding Björn Wijers en de de url www.burobjorn.nl op te nemen bij hergebruik van dit werk.

¹Zie bijvoorbeeld ook: http://www.dataportability.org/ en http://code.google.com/p/diso/